ก้อน Masatha's profileMasatha_ahtasaM ... จะรั...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    September 27

    ทวารบาล


    โอเคครับ ตามสัญญา อัพบล็อกแบบ masathaly (ตามอ้างอิงจาก zerothman ดังลิงค์ http://www.zerothman.com/web/Blog/Entries/2009/9/4_%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%89%E0%B8%B5%E0%B9%88.html)


    ***

    ผมเชื่อว่า ฅนทุกฅนเคยประสบอุบัติเหตุ แล้วก็มีรอยแผลเป็นกันตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายครับ ของผมเองก็มี ไม่ว่าจะเป็นท้องแขน (โดนกรอบหน้าต่างบาด) ศอกขวา (โดนเตารีด) หน้าผาก (ชนเสา) หรือว่าหัวเข่า (ตกจักรยาน)

    แต่ที่มีเรื่องราวเบื้องหลังที่สุด...นี่เลยครับ แผลที่ก้น-

    ไม่ใช่แผลที่แก้มก้นนะครับ แต่เป็นตรงข้าง ๆ รูทวาร

    เรื่องมันเริ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่ผมก็ไม่ทราบหรอกนะครับ แต่อยู่มาวันดีคืนดี ก็ร็สึกปวดแสบปวดร้อนที่ตรงก้น (ไม่ใช่แก้มก้นนะฮะ แต่เป็นตรงต้านข้างรูก้น)

    หลังจากนั้นก็พยายามส่องดูโดยใช้กระจกฮะ...แล้วพบว่ามันไม่เวิร์ค ก็เลยต้องให้คุณพ่อช่วยดู(จะว่าไปก็สงสารคุณพ่อตงิด ๆ) คุณพ่อบอกว่ามันก็น่าจะเป็นฝี... คือมันไม่ได้ขึ้นมาเป็นหัวฝีชัด ๆ หรอกนะครับ แต่ตรงเนื้อบริเวณนั้นมันมีสภาพแปลก ๆ ไป มันพอง ๆ ออกมา (คือผมก็อธิบายไม่ถูกเพราะไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง)

    สุดท้ายก็ไปหาหมอครับ แล้วก็พบว่ามันเป็นฝีจริง ๆ (รู้สึกว่าจะเรียนฝีคัณฑสูตร?) ผมถามหมอว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง (เผื่อวันหลังจะได้ป้องกันได้) คุณหมอก็ตอบได้เคลียร์มากเลยครับว่า

                                    ก็....มันก็มีโอกาสเกิดขึ้นได้แหละ(ฮา) ... สรุปว่าไม่รู้สินะ



    หลังจากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการรักษาครับ ซึ่งทุกท่านน่าจะเดาได้ว่าเป็นการ ผ่าออก

    ตอนแรกไปไกลถึงขั้นจะดมยาสลบเลยครับ คุณแม่บอกว่าเว่อร์เกิน แล้วก็ปฏิเสธข้อเสนอไป (โรงพยาบาลเอกชนก็เว่อร์ ๆ อย่างนี้แล) แต่สุดท้ายก็เข้าห้องผ่าตัดอยู่ดี (หมอยืนยันว่า จะได้ไม่ติดเชื้อซ้ำ) แล้วก็เสียไปหลายพันบาท

    ที่ฟังแล้วประชดเสียดสีมากก็คือ ระหว่างที่รอเข้าห้องผ่าตัด ก็มีฅนไข้อีกฅนนึงมาหาหมอห้องข้าง ๆ ผมนั่ง (พอดีผนังกั้นห้องมันบาง อีกห้องพูดอะไรก็ได้ยินหมด) ฟังก็ได้ความว่าเป็นฝีเหมือนกัน พอฅนไข้ถามว่าจะรักษาอย่างไร หมอก็ตอบว่า ขึ้นเตียง...เดี๋ยวเอามีดลนไฟผ่าออกก็เสร็จแล้ว’--- ไม่เห็นต้องเข้าห้องผ่าตัดเลยนี่(ฟระ)

     


    ตอนผ่าออกไม่ค่อยเท่าไหร่ครับ เพราะว่าฉีดยาชา

    แต่เรื่องมันสนุกหลังจากผ่าออกนี่แหละ...


    เวลาผ่าเสร็จแล้วไม่ได้ปิดแผลเฉย ๆ นะครับ เพราะเป็นการกรีดแนวยาว แล้วค่อนข้างลึก ปิดเฉย ๆ ไม่ได้ เดี๋ยวหนังด้านนอกสุดมันจะติดกันแล้วเกิดเป็นช่องว่างข้างใน

    สิ่งที่หมอทำก็คือ เอาผ้าก็อชยัดเข้าไปในแผลให้เต็มครับ แล้วก็บอกว่า ค่อย ๆ ปล่อยให้แผลตื้นขึ้นเรื่อย ๆ (คือไม่ยอมให้ผิวด้านนอกสมานก่อนว่างั้น)

    ทีนี้เวลาทำแผลออก ก็คือต้องดึงผ้าก็อชออกมาปรื้ดเดียวครับ พอทำความสะอาดเสร็จ ก็ต้องยัดผ้าก็อชเข้าไปจนเต็ม....เออะ


    ปัญหาก็คือว่า บริเวณรอบรูทวารเป็นส่วนที่มีเส้นประสาทมาเลี้ยงเยอะมากเลยครับ เยอะพอ ๆ กับบริเวณริมฝีปากเลย (ตอนเรียน histology เห็นชัดมากครับว่ามีเส้นประสาทอยู่เต็ม เข้าใจว่าไว้สำหรับรับสัมผัสเวลาขับถ่ายอุจจาระ แต่ขณะเดียวกัน ก็มีมนุษย์บางพวก ใช้ประโยชน์จากส่วนนี้ เอารูทวารไปปฏิบัติกิจกรรมอย่างอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายด้วย-อ๊ะ)

     

    เวลาที่ทำแผลนะครับ ตอนดึงออกนี่ เจ็บมากครับ ความเจ็บปวดรวดร้าวสุดจะทนทานมันวิ่งแล่นจากปลายตูดผ่านง่ามก้นผ่านไขสันหลังไปถึงบแก่นกลางของสมองเลยละครับ เจ็บเสียจนสมองชาเลย...ทำเอาผมเข้าใจเลยว่า เจ็บจนแทบจะสิ้นสติสมประดีมันเป็นอย่างไร

    ในขณะเดียวกัน ตอนที่ยัดผ้าก็อชกลับเข้าไป ก็ทรมานไม่แพ้กันครับ ผมต้องเอาผ้าเช็ดหน้าออกมากัดเพื่อไม่ให้แหกปาก (เจ็บเสียจนอธิบายเป็นตัวอักษรไม่ถูก)


    ช่วงที่แผลเริ่มตื้น แต่ยังไม่หายดี มันก็ยังแฉะ ๆ อยู่อ่ะครับ เวลาอาบน้ำต้องทะนุถนอมเป็นพิเศษ  อาบเสร็จก็ต้องเอาตูดตากพัดลมให้แผลตรงก้นแห้ง (ท่าตอนแหกก้นตัวเองหันตูดให้พัดลมเป่าอุบาทะวะมากครับ กรุณาอย่าจินตนาการตาม) ช่วงที่แผลมันทำท่าจะอักเสบ ก็ต้องให้น้องชายเอาสำลีชุบแอลกอฮล์ทำความสะอาดให้ (คือทำเองไม่ได้ เพราะว่าต้องใช้สองมือในการแหกตูดออกมา แล้วน้องถึงจะเอาสำลีแหย่ไปที่แผลได้) จะว่าไปช่วงนั้นก็น่าสงสารโอพอสมควร (ผมว่าตูดผมไม่น่าดูเหมือนก้นสาว ๆ นักหรอกครับ)


    ณ ตอนนี้แผลก็หายดีแล้วละครับ แต่ขณะเดียวกัน ก็ไม่ได้หายสนิท ยังมีแผลเป็นอยู่ เวลาออกกำลังกายหนัก ๆ หรือเดินมาก ๆ แผลมันก็ปริอออกมา เข้าใจว่าบริเวณนั้นมันไปเสียดสีกับกางเกงใน (ช่วงแรก ๆ ที่เอามือไปแตะ ๆ แล้วเห็นเลือดซึมออกมา ผมตกใจน่าดู...แต่คงไม่น่าสยองขวัญเหมือนเวลาสาว ๆ มีรอบเดือนหรอกมั้งครับ)

    เวลาอากาศร้อน ๆ บริเวณนั้นก็จะเป็นจุกหมักหมมของเหงื่อไคลครับ แล้วบางทีก็จะคันยิบ ๆ

    เพราะงั้นถ้าบางทีเห็นผมนั่งอยู่ดี ๆ ก็หันซ้ายหันขวา แล้วแอบเอามือไปล้วงในกางเกง อันนี้คือมันคันแผลน่ะครับ เลยต้องเกา (ถ้าไม่ใช่เกาตูด ก็อาจจะเป็นการ scratch ไข่ธรรมดา)



    ... อัพเสร็จมานั่งอ่านก็ไม่รู้ว่ามัน masathaly ตรงไหน (อา) แต่คิดว่าเพราะเรื่องอัพแบบนี้คงไม่มีใครนอกจากผมละมั้งที่กล้าเขียนลงบล็อก (ฮา)


    รอคอมเมนท์นะครับ



    Comments (30)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    praew ³²wrote:
    อ๊ะ พี่โอมาคอมเม้น
    Oct. 13
    Jang narangsiya >>> หุหุหุ ฟังเคสพี่แจงแล้วรู้สึกว่าหนักหนาสาหัสกว่าของผมเยอะเลย (สาูธุ) แล้วที่แขนเป็นแผลเป็นรึเปล่าครับ? (ของผมมีแผลเป็นด้วยแฮะ) อ่านแล้วเจ็บแทนเหมือนกันนะเนี่ย

    เจอกันวันอาทิตย์ครับ


    Phu山 Siriphet >>> ช่วงคันทรมานเหมือนกันนะครับ แต่โชคดีตรงที่จะไม่เจ็บมาก
    Oct. 10
    มาคอมเมนท์ช้าไปหน่อยนะคะ..

    เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน พอจินตนาการว่า
    ที่เจ็บๆน่ะ..แค่ไหน

    ตอนอยู่ห้องผ่าตัด พี่จะเป็นโรคจิตกับคนไข้ที่เป็นฝี หนอง อะไรทำนองนี้
    คนไข้ที่ผ่านมือ..จะขนหัวลุกแค่พี่เดินผ่าน
    แต่จะอยู่โรงพยาบาลไม่นานเพราะแผลจะแห้งเร็ว...
    เพราะเวลาขูดแผลติดเชื้อพวกนี้.ต้องเอาให้เลือดซิบๆ จะได้หายเร็วๆ
    ทำเร็วๆ ขูดหนักมือนิสสสนึง(อิอิ) เนื้อดีๆจะได้ฟูเต็ม..

    แม๊..ตอนนั้นทำไมไม่อยู่โรงพยาบาลที่ก้อนไปรักษาน้อ...5555

    เคยติดเชื้อจากแผลแมกเย็บกระดาษแทงที่แขนซ้าย มันอยู่เหนือข้อมือนิดหน่อย
    แผลติดเชื้อเป็นรูลึก เป็นไข้หลายวัน แต่ตอนนั้นพยาบาลขาดก็ทนทำไปจนเวรออฟ
    อินเทิร์นมาทำแผลให้ หมอตี๋หน้าขาวมือสั่นริกๆ ตอนเอาคิวเลตยัดกอซเข้าไป (เจ็บค่อดๆ)
    ที่สุดก็สั่งให้หมอตี๋นั่นถือกอซให้...ตัวเองยัดกอซเอง เจ็บแต่สะใจ

    พี่ซาดิสต์ไปหรือเปล่า

    โอยเคสฝี หนอง มีเรื่องเล่าเป็นกระบุง..โหดกว่าก้อนก็เยอะ
    แต่จะไปแหกก้นกับพัดลม...อันนี้ไม่รู้แฮะ..

    จินตนาการไปแล้ว...ฮา...ดี
    Oct. 10
    Phuwrote:
    อืม...บรรยายซะเห็นภาพ เวลาที่แผลใกล้หายสนิท มันจะคันมาก
    Oct. 2
    PIYAWAT >>> ตอนแรกก็งง แต่พอเห็นคำลงท้ายก็รู้แล้วจ้าว่าเป็นหลิน

    ริกะ ❤ >>> จริง ๆ แล้วเจ็บน้ำตาไหลพรากเลยจ้า

    Chayanin Wipusanawa​n >>> อ๊ะ

    Pum+PiM+ >>> ขอบคุณมากจ้า หายแล้วแหละจ้า

    Oct. 2
    PIYAWATwrote:
    http://www.pantip.com/cafe/chalermkrung/topic/C8373394/C8373394.html
    เอามาฝาก
    เหมาะกับสาวเกาหลีอย่างพี่ก้อน
    อย่างยิ่ง! 55
    Oct. 1
    PIYAWATwrote:
    - -*เห้ยพี่ก้อน
    piyawat นั่นของหลิน!- -*
    ไม่สิ มันของน้องหลิน!
    5 5 5 5 - -* ลืมลอคเอ๊าท์ T T
    Oct. 1
    ขออนุญาตนะคะ
    พอดีเข้ามาอ่านโดยไม่ได้ตั้งใจ
    เขียนสนุกเหมือนไม่เจ็บเลยเนอะ ^^
    Sept. 30
    อ๊ะ พี่โอมาคอมเมนต์
    Sept. 30
    Pum+PiM+wrote:
    สงสารพี่ก้อนมากที่สุดค่ะ ขอให้หายไวๆนะคะ
    Sept. 30
    praew ³² <<< เอ่อ...ไม่สงสารพี่บ้างเหรอ

    patha thongpan <<< เนอะ ไม่เห็นมีอะไรเลยเนอะ

    PIYAWAT ๅ<<<< ไม่ไหวยังไงจ๊ะ?

    May-ya Pilanthana​nond <<< เอนทรีนี้ไม่น่ามีอะไรเกี่ยวกับอาหารนะ กิ๊ว ๆ

    PEPsi PEPsi <<< มันไม่ใช่ความรักหรอกครับ

    khajirat netnee <<< 55+

    c e r e a l _r e a l l y <<< พี่ว่าโอเลยวัยนั้นแล้วนา ปล. นั่งเอียง ๆ ก็พอได้

    Nutch Poovarawan <<< เอิ่ม

    Chonnawee Tarkarnvir​oj <<< เอิ่ม
    Sept. 29
    praew ³²wrote:
    กำลังอยู่ในช่วงสอบค่ะ มาอ่านแล้วแทบจะดิ้นตายคาห้องคอม XD

    อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะพี่ก้อน แพรวรู้สึกสงสารพี่โอโคตรๆเลยค่ะ
    5555555555555555555555555555555555555555555
    Sept. 29
    pathawrote:
    ...เห็นข้าวตูมาคอมเม้นในเฟสบุค
    ก็นึกว่าเรื่องอะไร
    Sept. 28
    PIYAWATwrote:
    -.3-
    โฮกกกกกกกกกก
    เรื่องนี้เข้าใจง่าย
    แต่
    ไม่ไหวแล้ว พี่กะอ้อน
    Sept. 28
    +++ ก็คือว่ากินข้าวไปแล้วก็เผลอเปิดสเปซพี่ก้อนไปอ่ะนะ ไอ้ข้าวที่เราทำมันก็รสชาติอุบาทว์แดดิ้นอยู่แล้วแต่กำเนิดน่ะนะ แล้วพออ่านไปด้วยกินไปด้วยเนี่ยนะ มันก็...

    +++ โอ่ย
    Sept. 28
    PEPsi PEPsiwrote:
    พี่น้องคู่นี้เค้าน่ารักจริงอะไรจริง
    Sept. 27
    เอิ่มมมมม.. ชางเป็นคนเปิดเผยซะจริงๆ =="
    Sept. 27
    c e r e a lwrote:
    ปล. ช่วงนี้แสดงว่าพี่ก้อนนั่งรีดผ้ากับพื้นไม่ได้ล่ะสิ ฮ่าๆๆ
    Sept. 27
    c e r e a lwrote:
    คือออ.. ซิกมันด์ ฟรอยด์บอกว่า คนเราช่วงนึงในชีวิต
    ก็จะต้องมีช่วงเวลาที่รู้สึกดี หรือให้ความสำคัญกับอวัยวะส่วนนี้อยู่แล้วล่ะ
    และไม่ว่าจะชอบ..หรือไม่ชอบ.. จะส่งผลต่อพฤติกรรมตอนโต (ประมาณนั้นมั้ย?)

    ..ไม่อยากจะคิด ถึงโอ ในอนาคต .. โธ่ .. 55555
    Sept. 27
    พี่นัทช่วยมั้ยครับ?
    v
    v
    v
    Sept. 27

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://masathakus26.spaces.live.com/blog/cns!C45882D41EB2C38D!3091.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None